Jak zabezpieczyć styropian przed zgnieceniem

Jak zabezpieczyć styropian przed zgnieceniem

Świetnym sposobem na zabezpieczenie delikatnych przedmiotów przed zgnieceniem jest owinięcie ich w styropian. Mimo że jest lekki, polistyren jest niezwykle wytrzymały, nawet przy ściskaniu. Oznacza to, że doskonale nadaje się do ochrony przedmiotów upuszczonych z dużej wysokości. Jednak materiał ten szybko gromadzi ładunek elektryczny, przez co łatwo przykleja się do innych przedmiotów. Jak więc zadbać o bezpieczeństwo styropianu? Oto kilka wskazówek.

Ochrona przed prądami konwekcyjnymi

Badania przeprowadzone przez dr Katję Riedel, naukowca z Antarktydy, sugerują, że folia plastikowa posiada pamięć, która zmniejsza odporność polistyrenu na zgniatanie. Kiedy folia plastikowa jest składana w bryły, jest mniej podatna na zgniatanie, ale nie zapobiega to powstawaniu mikroplastików, które są widocznymi, mikroskopijnymi kawałkami polimerów. Cząstki te pozostają na powierzchni polistyrenu, splątane w warstwę, która uniemożliwia im powrót do stanu spłaszczonego.

Ponadto właściwości izolacyjne polistyrenu sprawiają, że jest on dobrym izolatorem. Ponieważ składa się on z cząsteczek gazowych, bardzo trudno jest przemieszczać się przez niego energii cieplnej. Dzięki temu jest mniej podatny na przewodzenie i konwekcję. Stąd owijka z tworzywa sztucznego chroni materiał przed porażeniem prądem. Chroni go również przed miażdżącym działaniem prądów konwekcyjnych.

Podobne treści:  Jaka jest minimalna grubość ściany styrobetonowej?

Ochrona przed infiltracją powietrza

Dostępnych jest wiele rodzajów folii z tworzyw sztucznych. Często stosowany jest liniowy polietylen o niskiej gęstości, czyli LLDPE. Ma on ograniczoną żywotność i zapewnia minimalną ochronę przed gazem. Inne formy folii plastikowej to poli(chlorek winylidenu), Saran Premium Wrap i Glad Cling Wrap. Innym rodzajem folii jest folia Nylon-6,6. Ten rodzaj folii jest przezroczysty i używany do przykrywania nieporęcznych przedmiotów. Nie zawiera ona plastyfikatorów, powłok powierzchniowych ani innych substancji chemicznych.

Bezpieczeństwo pożarowe jest ważną kwestią przy montażu styropianu. Chociaż polistyren ekspandowany nie ulega łatwo zapaleniu, może stanowić zagrożenie pożarowe. Temperatura, w której styropian się zapala, zależy od rodzaju materiału i warunków użytkowania. Przy prawidłowym montażu jest mało prawdopodobne, aby stanowił on zagrożenie pożarowe. W celu ochrony przed pożarem należy rozważyć zainstalowanie bariery termicznej wokół wyrobów styropianowych. Przepisy budowlane w Kanadzie i innych krajach wspominają o stosowaniu barier termicznych w wyrobach styropianowych.

Wpływ promieniowania gamma na polistyren

Wpływ promieniowania gamma na właściwości polistyrenu został zbadany w niedawno przeprowadzonej pracy. Autorzy wykorzystali symulacje dynamiki molekularnej do określenia szybkości rozszczepiania polistyrenu. Badacze symulowali polistyren, PE wzmocniony włóknem szklanym oraz powietrze, na które wystawili próbki. Rozważali również wpływ promieniowania g na mieszaniny polistyrenu z powietrzem.

Podobne treści:  Jak przykleić styropian na elewacji domu

Na wpływ promieniowania gamma na polimery ma wpływ kilka czynników. Stan chemiczny i fizyczny polimeru, źródło promieniowania oraz wielkość ekspozycji decydują o stopniu usieciowania. Ta obróbka radiacyjna może dać tylko wymagany stopień usieciowania, co ogranicza jej zastosowanie. Kolejną wadą jest wymagana przestrzeń i szybkość przetwarzania polimeru w komorze. Jednak korzyści wynikające z napromieniowania gamma znacznie przewyższają te wady.

Wpływ promieniowania gamma na polystryren może być różny w zależności od jego składu. Elastomer etylenowo-propylenowo-dienowy (EPDM) jest szeroko badany w środowiskach wysokoenergetycznych. Uważa się, że łańcuch EPDM może się sieciować pod wpływem promieniowania gamma, zwiększając wytrzymałość materiału na rozciąganie.

Na wpływ promieniowania gamma na polystryren przed zgnieceniem mają cząstki odpadowe polimeru. Zaprawa kontrolna zawiera żywicę poliestrową (20%) i piasek krzemionkowy (80%) oraz cząstki odpadowych polimerów w różnych proporcjach. Odpadowe cząstki polimerowe to PET z butelek po napojach, poliwęglan z monitorów komputerowych i odpady gumy z opon samochodowych. Po utwardzeniu żywicy na kompozyty zastosowano promieniowanie gamma w dawce 100 i 200 kGy.

Dla każdego polimeru obliczono szybkość dysocjacji każdego wiązania. Największą szybkość rozpadu odnotowano dla wiązań C-C, a najmniejszą dla wiązań C-H-F. Maksymalna szybkość dysocjacji wynosiła 2,84 kGy dla 5F-PS i 1,09 kGy dla 1F-PS. Jednak wpływ na całkowitą masę polistyrenu był podobny we wszystkich trzech przypadkach.

Podobne treści:  Jakie styrobeton ma właściwości termiczne?

Oprócz napromieniania gamma podobnym badaniom poddano wysoko uplastyczniony PVC. Dawka wynosiła 91 kGy/h, a badano trzy różne plastyfikatory. Za pomocą ekstrakcji Soxhleta oznaczono zawartość żelu w polimerze, a pomiary rozciągania i mechaniczno-dynamiczne wykonano w reometrze dynamicznym. Podczas napromieniowania polimeru promieniami gamma cząsteczki plastyfikatora zostały związane z wielkocząsteczkowym polimerem. Metoda ekstrakcji rozpuszczalnikowej nie była jednak zalecana ze względu na ryzyko popełnienia błędu.

Wysokie napromieniowanie gamma spowodowało, że folie LDPE rozwinęły zmienione właściwości termo-mechaniczne. Folie te uległy usieciowaniu w wyniku oksydacyjnej rozpadu łańcucha. Wykazały one również lepsze właściwości przy rozciąganiu. Właściwości te mogą być wykorzystane w zastosowaniach opakowaniowych. W przypadku powodzenia, nanokompozyty te będą przydatne do poprawy wydajności istniejących materiałów polistyrenowych.

Podobne tematy

Total
0
Shares
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *